رهام حسن زاده
درباره سایت
امکانات وب
u200d دارم تنهایی می ترسم پر از مرگ و سکوت ماندم میان وهم این شب ها فقط اسم تو را خواندم درون سینه فریادم شبیه سنگ بر شیشه شکست این تار و پودم را نشد در تو کنم ریشه دارم تنهایی می ترسم نگو که با منی هر جا نگو اینها خرافاته نگو بی من برو تنها دارم تنهایی می ترسم خرافه نیست این احساس مرا پیدا کن از جایی که تنهایی خودش تنهاس به دنبالت چقدر گشتم سر آخر پاسخم دادی به دور از انتظارم بود که با فریاد سر برد
برچسب: خرافه,
نویسنده: لیلا عابدی
قسم به آن که عشق رامیان ما خراب کردبه آن که بودن از مرابه چشم تو تباه کرد
نشو چو آن که می رودسفر به ساز باد هاقسم به آن که می دهدتو را به دست یاد ها
قسم به آن همه ریاکه کرده ای به عالممقسم به آن همه تُهَمکه بسته ای به دامنم
دلم چو ذره ای نرفتبه پای عشق دیگریتوی که با اشاره ایدل از غریبه می بری
به شانه های خسته امچو کوه تکیه می زدیبه آسمان سینه امهوای گریه می زدی
به بی قراری من وبه خنده های تلخ ت
برچسب:
نویسنده: لیلا عابدی
نامه های در سرم انباشتههی سراغ از دست گرمت می گرفتگوش صدها قاصدک گفتم ولیدر مسیرت پشت هم مه می گرفت
دیده ها را پای رویا میزنمگفته بودم حرف از این دوری نزنخود که دیدی تفرقه کرده کمینقیچی این بخت را بر هم نزن
هر چه شد از آن شب منحوس بودخواب خوش دیدم به بد تعبیر شدناله ها کردم که از پیشم نریرفته ای و رفتنت تقدیر شد
این من از خود بودنش بیزار گشتحس تلخی دارد این آوارگیهی فرار از خود سر آغوش توهی رسید
برچسب: قیچی,
نویسنده: لیلا عابدی
ساعت بعد از مرا تنبیه کندر نبودم دست به افکارت نزنشاید امشب بازگردم سمت توحرف از اندام فراموشی نزنرفته بودم گم شوم در بی کسیرفته بودم تا بفهمی شانه امرفته بودی تا بمیری در خودشرفته بودی تا بفهمم ساده امبعد از این من را بزن بر پای هرشاعری که شاعری اش را نکردسر به گرمی کمی احساس داشتساده بود و عاشقی اش را نکردهر که را دیدی بگو از اولشبین ما صد حاله از ابهام بودمن گذشتم از خودم هرجا بگوهرچه کردم با
برچسب: میکنی,
نویسنده: لیلا عابدی
پشت ترجیح شدن در شَرَف بر بادمدرک تعویض شدن حاله ی روحم میخوردپا به پایت که بخندی، به خودم میگیرمنقش یک عاشق خوبی که برایت میمرد
رفتم از دست تو شکل سرطان و تو فقطقد یک درد به باریکی مو لَمسَم کنفکر فردای تو بودم که فقط میگفتماوج تنبیه ترین فاز جهان درسم کن
بین ما روزنه ها پشت نگاهت مردندمن خودم قبل سکوتت به خودم خندیدماول و آخر ما شکل خداحافظ بودطبق عادت به دلم گول زدم، جنگیدم
بند اجبار، تو را ا
برچسب: ترین,
نویسنده: لیلا عابدی
u200d تمامم در قفس آلوده ماندَستخودم را قانع تقدیر کردمگرفتم بودنم را از نگاهتجهانت را چنین تنبیه کردمصدا تنگ است و راهیِ فرارمولی آغوش گیسوی تو نرم استمرا یکبار دیگر دوره ام کنتمام گفته هایم گرمِ گرم استخودم را ابتدای راه بستمبه انگشت کج مزدور هاییاشاره میشوم در این شلوغیبه افکار همان منفور هاییکه پرپر کردنم را دوست دارندتو بی من بودنت عارضه ات بودو تنها صفحه ی رسمی من هممیان قلب بی عاطفه ات بود...